دسته‌بندی نشده

ساخت نانوربات‌های ضدسرطان چندمنظوره

نانو رباتاگنا- محققان نانوذرات ضد تومور چندمنظوره‌ای به نام نانوپورفیرین، برای تشخیص و درمان سرطان ساخته‌اند که در نانوربات‌های کاوشگر و حامل دارو کاربرد دارند.

به گزارش آژانس خبری دولت الکترونیک(اگنا) به نقل از مرکز روابط عمومی و اطلاع رسانی معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری بخش فناوری های همگرا(nbic): در مرکز سرطان دیویس دانشگاه کالیفرنیا (University of California Davis Cancer Centre)، نانوذرات ضد تومور چندمنظوره‌ای به نام نانوپورفیرین (nanoporphyrin) برای تشخیص و درمان سرطان ساخته شده‌است.
گزارش این پژوهش در مجله Nature Communications منتشر شده‌است.
این روش کاربردی مبتنی بر نانوذرات، حاصل توسعه فناوری‌های تشخیص دقیق سرطان و درمان ایمن و مؤثر تومور است. تنها مشکل این است که نانوذرات باید متناسب با هر کاربرد خاص طراحی شوند که طراحی و ساختشان می‌تواند وقت‌گیر و پرهزینه باشد.
نانوذرات را می‌توان با استفاده از اجزاء معدنی یا آلی ساخت که هرکدام خواص مختلفی دارند؛ نانوذرات معدنی اغلب خواص منحصربه‌فردی دارند که آن‌ها را برای کاربردهایی مانند کاوشگر فلورسانس و تصویربرداری رزونانس مغناطیسی تشخیص تومور مناسب می‌کند.
نانوذرات آلی نرم، به‌واسطه سازگاری زیستی، قابلیت اصلاح شیمیایی و ظرفیت حمل دارو، بهترین حامل‌های تحویل دارو برای درمان تومور هستند. این نانوذرات آلی جدید (نانوپورفیرین) نیز تمام این قابلیت‌ها را دارند.
ابعاد نانوپورفیرین تنها ۲۰ تا ۳۰ نانومتر است و از لحاظ فنی، ریزواره‌ای شامل مولکول‌های درخت‌سان آمفیفیلیک، حاوی چهار پورفیرین است. از منظر ساده‌تر، نانوپورفیرین یک گروه از مولکول‌هاست که آزادانه و نامرتب به هم متصل شده‌اند و سر آب‌دوستشان به سمت خارج و سر آب‌گریزشان به سمت داخل قرار دارد. هر مولکول حاوی ترکیباتی آلی به نام پورفیرین است که به‌عنوان رنگ‌دانه در سلول‌های قرمز خون شناخته شده‌است.
اندازه کوچک نانوپورفیرین یک مزیت ذاتی محسوب می‌شود که به آن امکان تراکم در سلول‌های تومور و عمل در دو سطح را می‌دهد؛ در سطح مولکولی، می‌تواند با تقویت وضوح تصویر بافت تومور در تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) و تومورگرافی انتشار پوزیترون (PET)، به امر تشخیص کمک کند. در سطح ریزواره‌ای هم می‌تواند داروهای ضد تومور را برای نابودی بافت‌های بدخیم حمل کند؛ برای مثال، هنگامی‌که فعال شود، می‌تواند با تولید گرما یا انتشار گونه‌های اکسیژن انفعالی کشنده (ROS) در محل تومور، آن را نابود کند.
هنگامی‌که یک قطعه تشخیص تومور، در یک نانو ربات حامل نصب شود، نانو ذرات، بافت تومور را هدف گرفته و دارو را به آن منتقل می‌کنند؛ درحالی‌که به سلول‌های اطراف و بافت‌های سالم صدمه نمی‌زنند. حال اگر این قطعه در یک نانو ربات کاوشگر نصب شود، نانو ذرات مسلح وارد بافت تومور شده و سیگنالی می‌فرستند که به پزشکان در تشخیص بهتر تومور کمک می‌کند.

 

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا