تهدید امنیت یا تأمین امنیت؟

زندگی مردم با در نظر گرفتن خودروهای بی راننده، دستیارهای صوتی، سامانه‌های نظارتی هوشمند و بسیاری دستاوردهای دیگر، به‌صورت روزافزون به هوش مصنوعی وابسته می‌شوند.
اگنا:با توجه به گزارش منتشرشده از سوی «PWC»، 72 درصد از تصمیم‌گیرندگان کسب‌وکارها معتقدند، هوش مصنوعی مزایای بسیاری برای مشاغل آینده به همراه دارد؛ اما این فناوری قابلیت شناسایی و حمله به آسیب‌پذیری‌ها را نیز ارائه می‌دهد، پس باید با احتیاط بیشتری در این زمینه فعالیت کرد.

به باور دیگر، این ابزار جدید و دریچه نوین فناوری، درحالی‌که آمده است تا زندگی را برای انسان‌ها راحت کند، اما درعین‌حال، ممکن است به بلای جان بشریت هم تبدیل شود. هوش مصنوعی را می‌توان شمشیری دو لبه به‌حساب آورد. از این فناوری می‌توان برای انجام پردازش‌ها، کارهای تکراری و فرآیندهای ساده استفاده کرد تا متخصصان روی موضوعات مهم‌تری تمرکز کنند. به طور هم‌زمان امکان بهره‌گیری از آن برای هک و کسب مؤثرتر اطلاعات نیز وجود دارد.

به‌طور مشابه شبکه‌های اجتماعی مانند فیس‌بوک با بهره‌گیری از هوش مصنوعی، امکان جمع‌آوری اطلاعات در زمینه‌هایی مانند شناسایی کاربران، موضوعات موردعلاقه و نحو خرج کردن پول کاربران را دارند. از این داده‌ها برای مثال به‌منظور تنظیم خوراک‌های خبری مطابق با سلیقه‌ی مصرف‌کنندگان استفاده می‌شود.

 در دنیای امروز، بهره‌گیری از اطلاعات بیگ دیتا، به راهکاری مؤثر برای کنترل و هدایت جوامع مختلف بشری تبدیل‌شده است و کشورهای صاحب‌نام در زمینه فناوری، تلاش می‌کنند با بهره‌گیری از هوش مصنوعی به جهت پالایش و تحلیل محتوای بیگ دیتا، از آن به بهترین شکل ممکن بهره‌برداری کنند.

گروه تروریستی داعش نیز از هوش مصنوعی برای انتشار تبلیغات خود و پروپاگاندا استفاده می‌کنند که نمونه‌ای از کاربردهای منفی این دستاورد به‌حساب می‌آید. هوش مصنوعی به‌نوعی اجازه شکل‌گیری به گروه‌هایی که در آینده محل بحث و تبادل‌نظر در مورد جرم‌ها و آموزش‌های مرتبط هستند را می‌دهد. این موضوع با توجه به حضور قلدران سایبری و راه‌اندازی حملات هوشمند روی دستگاه‌های شخصی بسیار ترسناک‌تر جلوه می‌کند.

مجرمان سایبری می‌توانند بر پایه‌ی پیش‌بینی‌های شناختی خود، فرد موردنظر و نحوه‌ی حمله را شناسایی کرده، سپس برنامه‌ای برای حمله و نابودی آن ایجاد کنند. باوجوداین در سناریوهای آینده، آسیب‌ها تنها به علت نقض داده ایجاد نمی‌شوند؛ بلکه یک هوش مصنوعی خود یادگیرنده امکان انجام حملاتی با عمق بیشتر را فراهم می‌کند.

ابزارهای مجهز به هوش مصنوعی بعد از به پایان رساندن هر اقدامی قوی‌تر شده، دانش بیشتری کسب می‌کنند. درنتیجه ظرفیت بالقوه‌ای برای از کنترل خارج شدن و انجام حملاتی را کاملاً بدون دخالت انسان دارند.

با ورود به عصر هوش‌های مصنوعی همگانی (Artificial General Intelligence) و ابر هوشمندهای مصنوعی (Artificial Superintelligence)، فناوری از انسان هوشمندتر می‌شود. در چنین شرایطی این ابزارها می‌توانند حرکات بعدی مردم را پیش‌بینی کرده و بهتر از آن‌ها عمل کنند؛ درنتیجه تا زمان ایجاد یک سامان دفاعی بهتر، قدرت دفاع در آن‌ها وجود نخواهد داشت.

بسیاری از متخصصان فناوری آمریکایی معتقدند تا چند سال آینده، هوش مصنوعی در تأمین امنیت سایبری، مبارزه با هکرها و شناسایی تهدیدات پیشرفته نقش بزرگی ایفا می‌کند. چنین بسترهایی قادر به پیش‌بینی همه‌ی تهدیدات در فضای سایبری هستند. این دستاورد نه‌تنها دید کاملی را نسبت به هر حمله ارائه می‌دهد؛ بلکه چشم‌اندازی ۳۶۰ درجه را ارائه می‌کنند. پژوهشگران با اشاره به بازی «Whac-A-Mole» اشاره کردند، اگر نمی‌توانیم حفره‌ی هدف را پیش‌بینی کنیم، بهترین کار پوشاندن همه‌ی آن‌ها به‌صورت هم‌زمان است.

کارشناسان باید نسبت به تهدیدات امنیتی دائماً متحول شده و هوشیاری کامل داشته باشند. ناکارآمدی فرآیند و نرم‌افزار، نقش مهمی را در کاهش توانایی شناسایی و پاسخ به خطرات ایفا می‌کنند. درنتیجه شرکت‌ها باید در انتخاب تجهیزاتی که قابلیت تجزیه‌وتحلیل زمان واقعی داده‌ها را دارند دقت به عمل آورند.

فعالیت‌های مشکوکی که باعث به صدا درآمدن زنگ هشدار می‌شوند، صرفاً به علت یک رفتار غیرمعمول فعال نمی‌شوند؛ بلکه با بررسی همه‌ی اکوسیستم یک سازمان و سامانه‌های داخل آن اعلام‌خطر می‌کند. از طرفی بسترهای هوشمند امکان تمرکز روی تهدیدات واقعی را فراهم می‌کند، نه هشدارهای اشتباه. به‌علاوه میانگین زمان شناسایی و رفع آسیب‌پذیرها نیز به‌شدت کاهش می‌یابد.

هوش‌های مصنوعی هم‌اکنون نیز حملاتی مانند سرقت هویت، اختلال سرویس و شکستن رمز عبور را انجام می‌دهند که در آینده قوی‌تر خواهند شد. چنین حملاتی به‌اندازه‌ی کافی خطرناک بوده و می‌توانند باعث سرقت پول، ایجاد آسیب‌های عاطفی و حتی زخمی یا کشته شدن انسان‌ها بشوند. برای نمونه یک حمله‌ی بزرگ باعث قطعی برق صدها نفر و ازکارافتادن بیمارستان‌ها شده، روی امنیت ملی تأثیر می‌گذارد.

جرمی استراپ (Jeremy Straub) یکی از محققان هوش مصنوعی توضیح داد، تفسیر اعمال انسان‌ها هنوز برای هوش‌های مصنوعی بسیار مشکل است. از طرفی انسان‌ها نیز برای انجام تصمیم‌گیری‌های بزرگ و حیاتی، به این فناوری اعتماد ندارند؛ بنابراین برخلاف فیلم‌ها، به نظر نمی‌رسد رایانه‌هایی که با استفاده از هوش‌های مصنوعی قابلیت انجام حمل و دفاع سایبری را دارند به‌سرعت هدف خود را انتخاب و به آن حمله کنند.

مردم همچنان به ساخت سامانه‌ی هوش مصنوعی برای حملات ادامه داده و از آن برای هدف‌گیری اهداف خاص استفاده می‌کنند. باوجوداین هوش در حال اضافه شدن به جرائم و امنیت سایبری امروزی بوده و به‌سرعت رقابت بین مهاجم و مدافع را افزایش می‌دهد.

هوش‌های مصنوعی می‌توانند برای شناسایی اطلاعات به جمع‌آوری، سازمان‌دهی و پردازش داده‌ها پرداخته و انجام حملات فیشینگ را ساده‌تر کنند. درنتیجه مهاجمان احتمالاً حملات کوه‌تری را که برای مدت‌زمان طولانی شناسایی نمی‌شوند، انجام خواهند داد و حتی ممکن است هیچ‌گاه شناسایی نشوند.

به‌علاوه می‌توان از سامانه‌های هوش برای جمع‌آوری اطلاعات از منابع چندگانه و شناسایی افراد آسیب‌پذیر استفاده کرد. برای مثال شخصی که در یک بیمارستان یا خانه‌ی سالمندان بستری است تا زمانی که مدت زیادی از انجام حمله نگذرد، متوجه سرقت دارایی خود نخواهند شد.

به کانال خبری اگنا در تلگرام بپیوندید

http://telegram.me/smartgov

BLOG COMMENTS POWERED BY DISQUS

Loading...