این فناوری که EarFieldSensing نام گرفته است، بهوسیلهی سنسوری که درون مجرای گوش تعبیه شده، عمل میکند. این سنسور حرکات ماهیچهای بسیار کوچک را به همراه تغییرات دقیقی که در شکل مجرای گوش اتفاق میافتد، شناسایی میکند. این سنسور قابلیت تشخیص دستورات حرکتی مشخص نظیر لبخند زدن و چشمک زدن به همراه دستورات حرکتی کامل سر مثل تأیید کردن را دارد.
هرکدام از این دستورات حرکتی به یک وظیفهی مشخص اختصاص یافتهاند؛ برای مثال دریافت یا رد کردن تماسها یا پخش آهنگهای یک لیست موزیک. این دستورات به گوشی هوشمند مورد نظر که از قبل اتصال یافته است، مخابره میشوند.
با این وجود یک چالش بر سر راه این توسعه وجود دارد. دنیس متیس، یکی از دانشمندان درگیر این پروژه، میگوید:
سنسورهای تعبیهشده در گوش میتوانند بهواسطهی دیگر حرکات بدن نظیر تکانهای ناشی از راه رفتن یا تداخلهای خارجی، دچار اشتباه شوند. برای حل این مشکل، یک الکترود اضافه به لالهی گوش متصل میشود تا سیگنالهای خارجی را ثبت کند.
انتظار میرود این فناوری در دیگر اپلیکیشنها و با اهداف دیگری نظیر تشخیص خوابآلودگی رانندگان یا کمک به بیمارانی که از ناتوانیهای ارتباطی رنج میبرند، قابل استفاده باشد.
منبع: زومیت
