به گزارش پایگاه خبری اگنا، نیمی از فرایند راهاندازی لپتاپ یا کامپیوتر اختصاص به نصب درایورهای سختافزاری دارد. نصب درایورها بهصورت کامل و اصولی بهاندازهی نصب خود ویندوز نیز اهمیت دارد. اگر بهتازگی لپتاپی خریداری کردهاید که ویندوز از قبل روی آن نصب نبوده و مجبور به نصب آن شدهاید یا به دلایلی تصمیم به فرمت کردن هارد و نصب مجدد ویندوز گرفتهاید، پس از اتمام فرایند نصب، باید به نصب درایورها پرداخته و در انتها از نصب بودن تمامی درایورهای لازم اطمینان پیدا کنید.
گرچه در مورد محصولات جدید تلاشها به سمت برداشتن بار از روی دوش کاربر و آماده بهکار بودن دستگاه بلافاصله پس از نصب ویندوز به نتایج امیدوارکنندهای نزدیک شده است، اما در مورد دستگاههای قدیمی یا حتی گاهی محصولات جدید، مشکلاتی بر سر راه برخی از کاربران از جمله شناسایی نشدن سختافزار و درنتیجه نصب نشدن خودکار درایور، نصب شدن نسخه قدیمی یا دارای باگ و مواردی از این دست به وجود میآید. در این مطلب بر آن شدیم تا نحوه نصب کامل و اصولی درایورها در ویندوز ۱۰ و ۱۱ را به شما آموزش دهیم.
براساس تعاریف ارائهشده از مایکروسافت، به زبان ساده، درایور (سختافزاری یا Device Driver)، نرمافزاری است که بستر ارتباط سیستمعامل و سختافزار را فراهم میکند. درایورها بهجز آنهایی که دارای یک استاندارد قراردادی بهمنظور شناختهشدن سختافزار مربوطه توسط سیستمعامل هستند، توسط سازندگان قطعات سختافزاری نوشته میشوند و حاوی کدهایی هستند که سیستمعامل بهکمک آنها میتواند قطعه مربوط را شناسایی کرده و دادههایی که یک نرمافزار برای اجرای بدون مشکل و عملکرد صحیح نیاز به خواندن آنها از سختافزار دارد دراختیار آن نرمافزار قرار دهد.
برای درک بهتر موضوع، این مثال را درنظر بگیرید که یک برنامه تماس تصویری را نصب کردهاید و این برنامه برای دریافت صدا و تصویر شما نیاز به دسترسی به وبکم و میکروفون دارد. از طرفی قطعات سختافزاری در مدلهای متنوع و توسط سازندههای مختلفی تولید میشوند بنابراین تا زمانی که سختافزار ناشناخته باشد، نمیتوان هیچ دادهای به آن ارسال یا از آن دریافت کرد. درایور اینجا بهعنوان مترجم دستورهای ورودی و خروجی حضور پیدا میکند و پل ارتباطی بین نرمافزار و سختافزار را به وجود میآورد.
البته این یک تعریف کلی از مفهوم درایور است. درایور انواع نرمافزاری و سختافزاری دارد و برای ایجاد سطوح مختلف دسترسی در سیستمعامل و سختافزار نیز کاربرد دارد.
در مراحل پایانی نصب ویندوز، درایورهای اصلی و سیستمی که برای کارکردن با سیستم ضروری هستند، نصب میشوند. همچنین برخی از سختافزارها چون کارت صدا و شبکه که عموماً نیازمند دانلود درایور هستند، اگر از فناوری PnP (Plug & Play) پشتیبانی کنند، بدون نیاز به اتصال به اینترنت آماده بهکار میشوند.
با این وجود هیچگاه نصب ویندوز به منزلهی نصبشدن تمامی درایورها نیست و اگر میخواهید که دستگاه شما بهصورت صحیح کار کند، باید تمامی درایورها را بهصورت کامل و اصولی نصب کنید. اما برای این کار باید چگونه و به چه ترتیبی عمل کرد؟
با توجه به تعریفی که از درایورها ارائه شده، متوجه اهمیت و تأثیر آن در عملکرد اجزای سیستم میشویم بنابراین در نصب درایورها باید با دقت و حساسیت عمل کرد. منظور از حساسیت، استفاده از منابع مشخص و انتخاب نسخهی صحیح برای دانلود و نصب آنها است. حتی شاید لازم باشد طی چند روش مختلف درایورها را نصب کنید و استفاده از یک روش کافی نباشد.
برای دانلود درایورها باید بهترتیب از ویندوز آپدیت و وبسایت سازنده محصول یا سختافزار استفاده کنید. این دو روش بهترین راه برای نصب درایور هستند که در ادامه به آنها خواهیم پرداخت. شاید شما به ابزارهای اسکن و نصب خودکار درایورها هم فکر کرده باشید اما توصیه میشود که تا زمانی که مجبور نشدهاید، از این ابزارها استفاده نکنید.
اولین، سادهترین و متداولترین روش برای نصب و آپدیت درایورها، استفاده از امکانات خود ویندوز برای این کار یعنی ویندوز آپدیت است. مایکروسافت بهمنظور سهولت کاربران در نصب درایورها از پلتفرم بهروزرسانی خود بهره گرفته تا علاوهبر بهروزرسانیهای سیستمعامل، درایورها را نیز به همین طریق به دست کاربران برساند تا دستگاه سریعتر از همیشه آمادهی استفاده شود، بههمین جهت بزرگترین مجموعهدار درایورهای سختافزاری نیز بهشمار میرود.
بنابراین توصیه میشود که در پایان فرایند نصب ویندوز، دستگاه خود را به اینترنت متصل کنید. اگر دستگاه شما امکان اتصال سیمی یا بیسیم بهواسطه فقدان درایور شبکه را نداشته باشد، میتوانید با استفاده از بخش بعدی، درایور شبکه را با وسیلهی دیگری از سایت سازنده دانلود یا اینترنت گوشی خود را ازطریق اتصال کابل USB به دستگاه (USB tethering) به اشتراک بگذارید.
در نسخههای جدید ویندوز مانند ویندوز ۱۰ و ۱۱ معمولاً فرایند نصب درایورهای ناشناخته و ارائهشده توسط سازنده بهصورت خودکار آغاز میشود، این فرایند بسته به سرعت اینترنت ممکن است بین یک تا چند ساعت نیز طول بکشد. اما جهت تسریع یافتن این فرایند میتوانید به تنظیمات ویندوز و بخش Windows Update رفته و روی Check for updates کلیک کنید. پس از چند دقیقه آپدیتهای جدید بههمراه آپدیت درایورها به شما نشان داده میشود و از همانجا میتوانید نظارهگر فرایند نصب شدن درایورها باشید.

پس از نصب شدن درایورها لازم است سیستم خود را ریستارت کنید. بعد از آن Device Manager را در بخش جستوجوی ویندوز پیدا و روی آن کلیک کنید. در صفحهای که به شما نشان داده میشود بررسی کنید که درایور ناشناختهای باقی نمانده باشد. درایورهای ناشناخته در سطری به نام Other devices نشان داده میشوند. اگر موردی مشاهده کردید، باید به سایت سازنده مراجعه کرده و درایور مربوطه را با روشی که در قسمت بعد توضیح داده میشود پیدا کنید.
در شرایطی که دستگاه متصل به اینترنت باشد، بسیاری از درایورهای مهم مانند کارت گرافیک، شبکه و صدا توسط ویندوز آپدیت نصب میشوند اما در مواقعی که دستگاه امکان اتصال به اینترنت ندارد (برای مثال درایور کارت شبکه نصب نشده باشد)، باید به سراغ سایت سازنده بروید و با وارد کردن مدل دستگاه خود، درایورهای مربوط به لپتاپ خود را دریافت کنید.
اما نصب درایور از سایت سازنده منحصر به شرایط متصل نبودن دستگاه به اینترنت نیست، حتی اگر ویندوز تمامی درایورها را نیز نصب کرده باشد متأسفانه در بسیاری از موارد نسخههای قدیمیتر درایورها نصب میشود. اگر در مورد آپدیت نبودن نسخه درایور وسواس نداشته باشید و حساسیت به خرج ندهید، میتوانید بهراحتی از آن گذر کنید و دستگاه با همان درایور نصبشده به کار خود ادامه میدهد اما اگر از افرادی هستید که آخرین بودن نسخه درایور برای شما اهمیت دارد باید به شما بگوییم که این کار کمی نیاز به بررسی دقیق دارد.
همانطورکه گفته شد متأسفانه بسیاری از درایورهایی که از سوی مایکروسافت ارائه میشود و از آنجایی که سرورهای مایکروسافت میزبان تعداد بیشماری از درایورها برای میلیونها قطعه سختافزاری است، نسخههای جدید بسیار دیرتر با نسخههایی که سازنده در وبسایت خود قرار میدهد بهروز میشود یا گاهی اصلاً بهروز نمیشود.
از طرفی آپدیت بودن درایورها از جهاتی اهمیت بسیار دارد. گاهی اوقات ممکن است نسخههای قدیمیتر درایورها دارای باگ و مشکلاتی باشند و این میتواند سرمنشأ بسیاری از مشکلات از جمله مصرف باتری بالا، کاهش پایداری در عملکرد، کرش کردن برنامهها یا حتی صفحه آبی مرگ باشد یا سازنده در نسخههای جدیدتر به افزایش پایداری و رفع مشکلات پرداخته باشد.
نکتهی بعدی آن است که گاه در سایت سازنده ممکن است درایورها یا نرمافزارهایی وجود داشته باشند که تا زمانی که نصب نشدهاند حتی توسط ویندوز نیز شناسایی نشوند یا سازنده اقدام به انتشار وصلههایی برای برطرف کردن مشکلات کرده باشد. در محصولات قدیمی معمولاً سازندگان درایور را در قالب یک برنامه قابل حذفشدن منتشر میکردند (DC یا Legacy drivers) که این برنامه به کاربر اجازه میدهد تا تنظیمات بخشهای مختلف سختافزار را تغییر دهد و درایور هم در این فرایند نصب میشود. درحالیکه نصب درایور از ویندوز آپدیت در بسیاری از موارد، نرمافزار جانبی آن را نصب نمیکند.
در محصولات جدیدتر، سازندگان با همکاری مایکروسافت درایورها را از نرمافزارهای مدیریت آن جدا کردهاند. به این صورت که ویندوز با تشخیص اینکه از چه نوع سختافزاری استفاده میکنید، درایور را از ویندوز آپدیت نصب کرده و نرمافزار آن (Hardware Support App) که سازنده میتواند مستقل از درایور ازطریق مایکروسافت استور بهروزرسانی کند، بهصورت جداگانه نصب میشود (DCH drivers). بنابراین در محصولات جدید این مشکل تقریباً برطرف شده است اما اگر از محصولات قدیمیتر استفاده میکنید، باید نکته را مدنظر داشته باشید که به نصب درایورها ازطریق ویندوز آپدیت اکتفا نکنید.
بنابراین شما در سه حالت احتیاج به مراجعه به وبسایت سازنده برای نصب درایورها دارید:
اکنون به سراغ نصب درایورها از وبسایت سازنده میرویم؛ در اینجا پیش از مراجعه به وبسایت سازنده چند اقدام باید انجام دهید. اول از همه اینکه ممکن است قطعات دستگاه شما با وجود آن که مدل دقیق آن را میدانید، توسط سازندههای مختلفی تأمین شده باشد.
برای مثال ممکن است کارت شبکه یک مدل لپتاپ هم توسط اینتل و هم توسط مدیاتک تأمین شده باشد و در این صورت اگر وارد صفحه پشتیبانی دستگاه خود بشوید احتمالاً با چند نوع درایور کارت شبکه با سازندگان مختلف برخورد خواهید کرد. این موضوع بیشتر در مورد درایورهایی چون کارت شبکه، صدا، بلوتوث، کارتخوان و تاچپد دیده میشود.
یک راهکار آن است که تمامی درایورهای موجود را دانلود و از ابتدا شروع به نصب کردن آنها کنید، ویندوز در صورت سازگارنبودن درایور دانلودشده، آن را نصب نمیکند یا نصب آن با خطا مواجه میشود. اما برای جلوگیری از دانلود اضافه و همچنین اطمینان از اینکه درایور ناسازگار را دانلود نمیکنید، با فرض اینکه دستگاه شما به اینترنت دسترسی ندارد، در گام اول مراحل زیر را انجام دهید:




گام بعدی شناسایی کردن مدل دقیق لپتاپ یا مادربرد برای پیدا کردن آن در سایت سازنده است. برای این کار به چند طریق میتوان عمل کرد:

در سیستمهایی که لیبل شرکتی وجود ندارد و همچنین مدل آن بهصورت To Be filled by O.E.M ،System Product Name یا Unknown در ویندوز نشان داده میشود؛ با استفاده از این روش، مدل آن را پیدا کنید:
wmic baseboard get product,Manufacturer,version,serialnumber
اکنون مشاهده میکنید که مدل دقیق دستگاه حتی بههمراه شماره سریال آن نمایش داده میشود. ستونهای Manufacturer، Product، SerialNumber، Version به ترتیب، نسخه سختافزار، شماره سریال، مدل و برند تولیدکننده را نشان میدهد.

اکنون که به این اطلاعات دست یافتید، میتوانید با مراجعه به سایت تولیدکننده محصول، درایورهای آن را پیدا کنید که در ادامه، صفحهی پشتیبانی برخی از شرکتها آورده شده و نحوهی دانلود از آنها توضیح داده شده است.



اکنون درایورها در دستههای مختلف به شما نشان داده میشود. در اینجا سهکار باید انجام دهید:


باقی درایورها را نیز به همین ترتیب نصب کنید. توجه داشته باشید که در لپتاپهایی که مجهز به پردازنده گرافیکی مجزا هستند، باید درایور هر دو آنها را نصب کنید. برخی از آنها نیز نرمافزارهای جانبی هستند که برای بهکار انداختن برخی از امکانات جانبی دستگاه شما (مثلاً Function Key) بهکار میروند.
در آخر پس از نصب تمامی درایورها از این پس برای بهروزرسانی آنها میتوانید از اپلیکیشن MyASUS استفاده کنید. البته برنامه تنها از دستگاههایی پشتیبانی میکند که که بایوس آنها از ویژگی ASUS System Control Interface پشتیبانی کند.
اگر سیستم شما از برند دل است و به اینترنت دسترسی دارد میتوانید بهصورت خودکار با استفاده از ابزار Dell SupportAssist برای نصب یا بهروزرسانی تمامی درایورها استفاده کنید، اما اگر بهدلیل فقدان درایور شبکه لازم باشد که درایورها را بهصورت دستی دانلود و نصب کنید با استفاده از دستگاهی دیگر مراحل زیر را پیش ببرید:




با تغییر Category، باقی درایورها را نیز به همین ترتیب نصب کنید. توجه داشته باشید که در لپتاپهایی که مجهز به پردازنده گرافیکی مجزا هستند، باید درایور هر دو آنها را نصب کنید. برخی از آنها نیز نرمافزارهای جانبی هستند که برای بهکار انداختن برخی از امکانات جانبی دستگاه شما (مثلا Function Key) بهکار میروند.
اگر سیستم شما از برند لنوو است و به اینترنت دسترسی دارد، میتوانید بهصورت خودکار با استفاده از ابزار Lenovo Service Bridge برای نصب یا بهروزرسانی تمامی درایورها استفاده کنید. برای این کار:




اما اگر بهدلیل فقدان درایور شبکه لازم باشد که درایورها را بهصورت دستی دانلود و نصب کنید، با استفاده از دستگاهی دیگر مراحل زیر را پیش ببرید:



باقی درایورها را نیز به همین ترتیب نصب کنید. توجه داشته باشید که در لپتاپهایی که مجهز به پردازنده گرافیکی مجزا هستند، باید درایور هر دو آنها را نصب کنید. برخی از آنها نیز نرمافزارهای جانبی هستند که برای بهکار انداختن برخی از امکانات جانبی دستگاه شما (مثلاً Function Key) بهکار میروند.
اگر سیستم شما از برند اچپی است و به اینترنت دسترسی دارد، میتوانید بهصورت خودکار با استفاده از ابزار HP Support Assistant برای نصب یا بهروزرسانی تمامی درایورها استفاده کنید، اما اگر بهدلیل فقدان درایور شبکه لازم باشد که درایورها را بهصورت دستی دانلود و نصب کنید، با استفاده از دستگاهی دیگر مراحل زیر را پیش ببرید:





باقی درایورها را نیز به همین ترتیب نصب کنید. توجه داشته باشید که در لپتاپهایی که مجهز به پردازنده گرافیکی مجزا هستند، باید درایور هر دوتای آنها را نصب کنید. برخی از آنها نیز نرمافزارهای جانبی هستند که برای بهکار انداختن برخی از امکانات جانبی دستگاه شما (مثلاً Function Key) بهکار میروند.
***
در پایان بین هر چرخه نصب درایور احتمالاً لازم باشد سیستم خود را ریستارت کنید. ضمناً مجدداً یادآور میشویم که لزومی ندارد تمامی فایلهایی را که برای دانلود قرار داده شده، نصب کنید. چراکه برخی از آنها مربوط به آپدیت فرمور برخی قطعات مانند حافظه ذخیرهسازی یا بایوس میشوند که در دفعات بعد نیاز به اجرای مجدد آنها نیست.
همچنین ممکن است در بین آنها نرمافزارهای جانبی از طرف شرکتهای دیگر به چشم بخورد که صرفاً نرمافزارهای پیشنهادی هستند و نصب آنها الزامی نیست. بنابراین بههنگام دانلود به برچسب Driver در کنار نام یا در هنگام انتخاب دستهبندی توجه کنید.
پس از آنکه مدت پشتیبانی دستگاه شما به اتمام میرسد، معمولاً سازنده انتشار نسخههای جدیدتر درایورها را متوقف میکند، مگر آنکه در موارد خاص و اضطراری، سازنده تصمیم به انتشار نسخههای جدیدتر بهمنظور برطرف کردن ایرادات و حفرههای امنیتی خطرناک بگیرد.
بسیاری از این درایورها ازآنجاکه بهسفارش سازنده دستگاه توسط شرکتهای سختافزاری تولید و منتشر میشوند. پس از پایان این زمان، دیگر نسخهی جدیدی از آن تولید نمیشود مگر آنکه در محصولات جدیدتر همچنان بهکار روند و با استفاده از ابزارهایی چون Driveridentifier نسخهی جدیدتر یافت شود.
اما برخی از تولیدکنندگان سختافزار، درایورهای خود را بهصورت یک نرمافزار یونیورسال عرضه میکنند. به این معنی که آن نرمافزار درایورهای سازگار با تعداد بالایی از سختافزار تولیدشده توسط آن شرکت را دارد و این نرمافزار بهطور خودکار سختافزار موجود روی سیستم را اسکن و درایور سازگار را نصب میکند، یا اینکه ابزارهایی برای اسکنکردن سیستم و ارائه درایورهای سازگار دراختیار کاربر قرار میدهند.
خوشبختانه دو شرکت بزرگ اینتل و ای ام دی که اصلیترین بازیگران صنعت تولید پردازنده و چیپست مادربرد بهشمار میروند، درایورهای مختص پردازندههای گرافیکی و چیپست مادربرد را بهصورت مرتب بهروزرسانی میکنند و از این جهت حتی پس از اتمام پشتیبانی دستگاه، میتوانید تا چندین سال بعد از نسخههای جدیدتر بهرهمند شوید.
اینتل برای آپدیت درایورهای خود، ابزاری به نام Intel Driver & Support Assistant (DSA) تولید کرده که از این لینک قابل دریافت است. با نصب این افزونه، اینتل سیستم شما را بررسی میکند و اگر درایوری نیاز به آپدیت داشته باشد به شما اطلاع میدهد و شما میتوانید مستقیماً آپدیتها را از اینتل دریافت کنید.
یکی از خوبیهای این ابزار آن است که علاوه بر درایور پردازندههای گرافیکی و چیپست، میتوانید درایور شبکه وایفای و بلوتوث یا هر ماژول سختافزاری ساخت اینتل را با استفاده از این ابزار آپدیت کنید.
پس از نصب، لازم است یکبار کامپیوتر را ریستارت کنید و بعد از آن، این ابزار فعالیت خود را در پس زمینه انجام خواهد داد و در صورت وجود آپدیت جدید، به شما اطلاع میدهد. همچنین میتوانید روی آیکون آن در تسکبار راست کلیک کرده و روی گزینهی Check for new drivers کلیک کنید. این نرمافزار تحت مرورگر به بررسی سیستم شما پرداخته و در صورت وجود آپدیت جدید میتوانید آنها را نصب کنید.


اگر تمایلی هم به نصب این ابزار نداشته باشید میتوانید از بخش دانلودسنتر اینتل بهدنبال درایورهای مربوط به گرافیک، چیپست، وایفای و بلوتوث بگردید.
شرکت AMD هم برای راحتکردن کاربران در پیدا کردن و نصب درایورها، ابزاری به نام AMD Software Installer را توسعه داده است که میتوانید از این صفحه آن را دانلود کنید. با نصب و اجرای این نرمافزار، سیستم شما ابتدا از نظر سازگاری بررسی شده و درنهایت درایور و نرمافزارهای موردنیاز جهت نصب روی دستگاهتان را به شما پیشنهاد میدهد.

در مرحلهی نخست، اگر سیستم شما مجهز به کارت گرافیک Radeon یا پردازندهی گرافیکی یکپارچه با APUهای این شرکت باشد، ابتدا درایور گرافیک و نرمافزار کنترل پنل Radeon جهت نصب نمایش داده شده و در مرحلهی بعد اگر از تراشهها و چیپست ساخت این شرکت استفاده کنید، درایورها و آپدیتهای موردنیاز برای آن نشان داده میشود.

در مورد نصب درایور گرافیک نیز دو انتخاب خواهید داشت. یکی درایورهای توصیهشده یا Recomended که پایدارترین نسخه و تأییدشده توسط مایکروسافت هستند، بدین معنی که باگ یا مشکل خاصی ندارند. دیگری درایور اختیاری یا Optional است که ویژگیها و قابلیتهای جدید و سازگاری با بازیهای جدید را با استفاده از این ویرایش سریعتر دریافت میکنید، اما ممکن است باگ یا ایراداتی داشته باشد.

ابزار Software Installer پس از نصب درایور و نیازمندیهای سیستم، خود نیز بهعنوان یک نرمافزار نصب شده و در کامپیوتر برای بررسی آپدیتهای بعدی باقی میماند و در هر زمان نسخهی جدیدی از درایورها موجود شود به شما اطلاع میدهد که با استفاده از آن میتوانید آپدیت را انجام دهید.
اگر تمایلی هم به نصب این ابزار نداشته باشید میتوانید از بخش AMD Drivers and Support نام محصول یا سختافزار موردنظر را جستوجو و درایورهای آن را بهصورت دستی دانلود و نصب کنید.
برای درایور کارتهای گرافیک شرکت NVIDIA معمولاً به صورت مرتب بهروزرسانی منتشر میشود و اغلب سازندگان در صفحات پشتیبانی محصول خود، آپدیتهای جدید را قرار نمیدهند. برای نصب نسخههای جدیدتر:



درنظر داشته باشید اگر سیستم شما دسترسی به اینترنت داشته باشد، معمولاً درایور انویدیا بهصورت خودکار از ویندوز آپدیت نصب میشود و بدینترتیب میتوانید مدل آن را از قسمت Control Panel > Device manager > Display adapters شناسایی کنید. اما اگر درایور ابتدایی نصب نشده باشد، گرافیک شما با نام Microsoft Basic Display Adapter در Device Manager نشان داده میشود.
برای حل این مشکل سه راهکار وجود دارد. اول آنکه دستگاه خود را به اینترنت متصل کنید و ازطریق ویندوز آپدیت برای آپدیت چک کنید تا بهروزرسانی درایورها بهطور خودکار انجام شود؛ اما اگر تمایلی به انجام بقیه بهروزرسانیها ندارید میتوانید از روشهای زیر برای شناسایی مدل گرافیک انویدیا استفاده کنید:


اگر سیستم شما دارای دو کارت گرافیک بوده یا یک پردازنده گرافیکی مجزا دارد، احتمال دارد گرافیک ثانویه را در Device Manager پیدا نکنید. برای حل این مشکل:


همچنین اگر گرافیک شما چندان قدیمی نیست، میتوانید وارد این صفحه شده و نرمافزار GeForce Experience را دانلود کنید. پس از نصب و اجرای آن نیاز به اکانت انویدیا خواهید داشت. پس ورود یا ساخت اکانت جدید، با کلیک روی بخش Drivers، میتوانید آخرین نسخه سازگار درایور گرافیک را مستقیماً از انویدیا دریافت کنید.
اگر سیستم شما قدیمی باشد، احتمالاً پس از نصب ویندوز بیشتر درایورها به حالت ناشناخته نمایش داده میشوند که با اتصال به اینترنت ممکن است تعدادی از آنها نصب شود اما مایکروسافت همهی سختافزارها را پوشش نمیدهد. بهخصوص درایور سختافزارهای قدیمی گاهیاوقات تنها در دیسکی که همراه با محصول ارائه میشود وجود دارد.
این موضوع نیز تا حدی با مراجعه بهوب سایت سازنده و دانلود درایورها حل میشود اما اگر درایورهای ارائهشده برای نسخههای بسیار قدیمیتر ویندوز باشند احتمالاً با مشکل ناسازگاری روبهرو شده و در ویندوزهای جدیدتر قادر به نصب آنها نخواهید بود.
برای نصب درایورهای ناشناخته باید شناسه سختافزار یا همان Hardware ID را که برای هر سختافزار منحصربهفرد است در اینترنت جستوجو کرده و درایور سازگار را پیدا کنید. اما ازآنجاکه که پیداکردن درایور ازطریق جستوجو کار چندان آسانی نیست، استفاده از ابزار DriverIdentifier کار را برای شما راحتتر خواهد کرد.
سایت DriverIdentifier تقریباً کاملترین دیتابیس از انواع درایورهای سختافزاری را دارد و نرمافزار آن نیز سیستم را بهطور کامل اسکن و براساس دیتابیس خود درایورهای سازگار با قطعه سختافزاری ناشناخته را معرفی میکند. کاربر میتواند آن را یا از سرورهای این سایت یا مستقیما از سایت سازندهی آن دریافت کند که نگرانی کمتری در مورد آن بابت آلوده بودن آن به بدافزار، بروز مشکلات احتمالی یا خراب بودن آن وجود دارد.
در ادامه روش نصب و استفاده از آن را شرح خواهیم داد. توجه داشته باشید در هنگام نصب درایور بهترتیب مراحل ذکرشده در مقاله عمل کنید؛ یعنی ابتدا ازطریق ویندوز آپدیت سعی کنید تا درایور ناشناخته را پیدا کنید. اگر موفق به نصب آن از این روش نشدید، ازطریق وبسایت سازنده (محصول یا سختافزار) و بهکمک روشهای گفتهشده برای شناسایی آن درایور م